Logotipo de Ministerio de Facenda
Imagen de la Contratación Centralizada

Nacemento

O primeiro antecedente do Sistema Estatal de Contratación Centralizada remóntase ao ano 1935. Na Gaceta do dous de agosto de 1935 podemos atopar unha referencia normativa relativa á organización das adquisicións de forma que poidan obterse vantaxes mediante a centralización das compras. Desde entón, a contratación centralizada non deixou de evolucionar, adaptando os seus obxectivos, ámbito de actuación, organización e medios ás necesidades do Estado en cada momento, ata a consolidación do actual modelo.

Desde a creación da Xunta de Compras de material de oficina de cada Departamento (Boletín de Facenda do 28 de setembro de 1935) produciuse un proceso de transformación que se acelerou co paso do tempo. Xa no ano 1967, regúlase que o Servizo Central de Subministracións de material de oficinas para a Administración do Estado dependente do Ministerio de Facenda (Dirección Xeral de Patrimonio), ditará as disposicións necesarias sobre normalización e adquisición de material de mobiliario e de oficina e centralizará en fases sucesivas a compra e xestión dos subministracións que reglamentariamente determínense. (Decreto 2764/1967, do 27 de novembro 1967).

A evolución tecnolóxica e a súa aplicación á función pública leva asociada cambios nas necesidades da provisión de subministracións e servizos de uso común na Administración. Desta forma a Orde do 28 de febreiro de 1969, amplía o catálogo dos subministracións que se adquirirán a través do Servizo Central de Subministracións, incluíndo as máquinas de escribir, de sumar e calcular, fotocopiadoras, multicopistas, acondicionadores de aire e computadores electrónicos e os seus periféricos. O ámbito da contratación centralizada, continuou ampliándose, incluíndo xa en 1975 entre outros, material informático como cintas e discos magnéticos, cintas de impresión, microfilmadoras, etc. 

O aumento da contratación centralizada se adecua estruturalmente, coa creación en 1987 da Subdirección Xeral de Compras (Real Decreto 222/1987 do 20 de febreiro) integrada na Dirección Xeral de Patrimonio. Os concursos de determinación de tipo e os seus contratos derivados constitúen un antecedente directo dos actuais acordos marco da Central de Contratación do Estado.

En 2013 dáse un novo impulso á contratación centralizada, elevando a estrutura organizativa a nivel de Dirección Xeral coa creación da Dirección Xeral de Racionalización e Centralización da Contratación e a ampliación dos sistemas de racionalización da contratación, ofrecendo así un amplo catálogo de produtos e servizos, que inclúe desde a subministración eléctrica e de combustible en estacións de servizo, automóbiles, motocicletas ou vehículos industriais, tecnoloxías da información, telecomunicacións, subministracións de oficina, axencia de viaxes, publicidade institucional, limpeza ou seguridade de edificios. Este amplo catálogo permite cubrir as necesidades de case 900 organismos, tanto do ámbito obrigatorio da contratación centralizada, como de entidades locais e autonómicas adheridas ao Sistema Estatal de Contratación Centralizada.

Así pois, ao longo dos últimos anos impulsouse e consolidado o modelo actual, mediante a profesionalización e especialización das empregadas e os empregados públicos da DGRCC e o desenvolvemento dos procesos e sistemas que permiten dar soporte á contratación electrónica.