Ogasun Ministerioaren logotipoa
Kontratazio zentralizatua

Nola sortu zen?

Estatuko Kontratazio Sistema Zentralizatuaren lehen aurrekaria 1935. urtekoa da. 1935eko abuztuaren biko Gazetan, erosketen antolaketari buruzko arau-erreferentzia bat aurki dezakegu, erosketak zentralizatuz abantailak lor daitezen. Orduz geroztik, kontratazio zentralizatuak etengabe eboluzionatu du, eta bere helburuak, jarduera-eremua, antolamendua eta bitartekoak Estatuaren unean-uneko beharretara egokitu ditu, egungo eredua finkatu arte.

Sail bakoitzaren bulegoko materialaren Erosketa Batzordea sortu zenetik (1935eko irailaren 28ko Ogasun Buletina) eraldaketa prozesu bat gertatu da, denboraren poderioz bizkortu dena. 1967. urtean, Ogasun Ministerioaren (Ondarearen Zuzendaritza Nagusia) mendeko Estatuko Administrazioarentzako bulego-materiala Hornitzeko Zerbitzu Nagusiak beharrezko xedapenak emango ditu altzarien eta bulegoen materiala normalizatu eta eskuratzeari buruz, eta ondoz ondoko faseetan zentralizatuko ditu erregelamendu bidez zehazten diren hornidurak erosketa eta kudeaketa. (2764/1967 Dekretua, 1967ko azaroaren 27koa).

Bilakaera teknologikoak eta funtzio publikoan aplikatzeak aldaketak dakartza Administrazioan erabilera komuneko hornidurak eta zerbitzuen horniduraren beharretan. Horrela, 1969ko otsailaren 28ko Aginduak Hornidura Zerbitzu Nagusiaren bidez erosiko diren hornidurak katalogoa zabaltzen du, idazteko, batzeko eta kalkulatzeko makinak, fotokopiagailuak, kopiagailuak, aire-egokitzaileak eta ordenagailu elektronikoak eta horien periferikoak barne. Kontratazio zentralizatuaren eremua zabaltzen jarraitu zen, eta, besteak beste, 1975ean material informatikoa sartu zen, hala nola zintak eta disko magnetikoak, inprimaketa-zintak, mikrofilmagailuak, etab.

Kontratazio zentralizatuaren igoera egiturari dagokionez egokitu da, 1987an Erosketen Zuzendariordetza Nagusia sortu baitzen (otsailaren 20ko 222/1987 Errege Dekretua), Ondarearen Zuzendaritza Nagusiaren barruan. Tipoa zehazteko lehiaketak eta horien ondoriozko kontratuak Estatuko Kontratazio Zentralaren egungo esparru-akordioen aurrekari zuzenak dira.

2013an, beste bultzada bat eman zitzaion kontratazio zentralizatuari, eta Zuzendaritza Nagusiaren mailako antolamendu-egitura handitu zen, Kontratazioa Arrazionalizatzeko eta Zentralizatzeko Zuzendaritza Nagusia sortuz eta kontratazioa arrazionalizatzeko sistemak zabalduz. Horrela, produktuen eta zerbitzuen katalogo zabal bat eskaini zen, gasolina-zerbitzuguneetako, automobiletako, motozikletetako edo industria-ibilgailuetako, informazio-teknologietako, telekomunikazioetako, bulego-horniduretako eta publizitateko horniduretako elektrizitatetik hasita. Katalogo zabal horri esker, ia 900 erakunderen beharrak ase daitezke, bai kontratazio zentralizatuaren nahitaezko eremukoak, bai Kontratazio Zentralizatuaren Estatuko Sistemari atxikitako tokiko eta autonomia-erkidegoetako erakundeenak.

Beraz, azken urteotan, egungo eredua bultzatu eta sendotu egin da, KHKZko enplegatu publikoak profesionalizatuz eta espezializatuz, eta kontratazio elektronikoari euskarria ematea ahalbidetzen duten prozesuak eta sistemak garatuz.